نامه های مامان

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است جان دل مادر! اینروزها ازترس اینکه مبادا دردلم باشی عسل وکنجد نمیخورم لبنیات هم نمیخورم..چون ازکسی شنیدم باعث سقط میشود ولی آش کشک وشیرکاکائوامام حسینوخوردم جیگرم نمی توانستم مقاومت کنم میمیرم برات اگر الان دروجودم باشی امیدزندگی من!

به قدری حسینه شهرمون شلوغ بود که به زورتوش جاشدیم.. خواهرام هم بابچه هاشون اومده بودن... خواهرم درابتدای ورود چون خواهرزاده ام بغلش بود یه لباس بهش دادن وخواهرزاده ام که دوسالشه نذاشت تنش کنیم لباسو.. واین طوربود که دادن لباس وبه من... انقدصدای بلندگوزیاد وگرم بود که بچه هاشون اذیت شدن ومجبورشدیم زودبرگردیم ومن بااینکه دلم میخواست بمونم ولی باهشون برگشتم تحمل نگاه های اشناهاروکه ازقضیه من خبرداشتن نداشتم میخواستم دادبزنم وگریه کنم.. میخواستم باتمام وجود این طفل بی گناه اباعبدالله روصداکنم ولی آشناهابدجوری اطرافمون روگرفته بودن وقتی داشتم ازدرحسینه بیرون میرفتم دلم پرازفریاد وچشمام پرازاشک بود..  ازش  می خواستم امسال من وتمام دوس...